‘Aah’, ‘kijk nou’, ‘wat lief’, ‘wat een poepie’, ‘ach kijk nou een puppie’.

Voor mijn begon de liefkozende-woorden-reeks twee jaar geleden op 25 oktober 2006 toen kon ik mijn eerste Golden Emy halen. Wat een dotje was dat.
7 januari 2008. Spanning want vandaag wordt er een nestje Goldens getest, zal er eentje voor mij bij zitten? Wachten, wachten, wachten. Wat gaat de tijd toch langzaam. Telefoon. Ik kan vanmiddag me Golden halen! Nu dus wachten tot de middag.
Eindelijk is het dan zover, we gaan naar Gaus en ik krijg mijn pupje te zien en mag het vasthouden, wat een klein lief hondje. De namen die ik bedacht had passen helemaal niet zo bij het pupje wat ik vast heb dus ik moet een andere bedenken en vind Milou bij haar passen, het wordt Milou.
Wat een verschil met Emy, Milou een stuk kleiner en rustiger.
De volgende dag en week merk ik beduidend meer verschil ook qua karakter. Was het bij Emy moeilijk om haar te belonen omdat ze geen beloninkje wilde aannemen had Milou al snel door dat YES een lekkertje betekent. Zo dat was al een heel verschil. De eerste keer trainen dat was ook een verschil had Emy geen aandacht voor mijn en was de omgeving en alles leuker, zo viel ik over de aandacht van Milou.

Emy. 14-08-2007

Ik heb mijn pup Milou en moet weer de stad in, boodschappen doen, naar de markt, naar het station en bushalte etc want het is heel belangrijk dat Milou met alles vertrouwt wordt en nergens meer raar van op kijkt. Haar met alles vertrouwt maken kom je in leuke en minder leuke situatie’s terecht. Zo kan het zijn dat de hond ergens van schrikt waar je nou niet echt rekening mee gehouden had zo vond Emy een grote oranje afzetpion maar een vreemd ding, dat was ook wel lachen, maar daar moet je even bij stil staan. Of je denkt ‘nou dat zal Milou wel eens spannend kunnen vinden’ en blijkt er weinig spanning te zijn. Zo gingen me moeder en ik naar de Mac Donalds bij Schiphol ik had al had in me achterhoofd van ‘dit zou wel eens spannend kunnen zijn, het geluid van vliegtuigen dichtbij’, maar nee hoor Milou ging rustig naast de tafel liggen en lag alles eens rustig te bekijken.
Minder leuke situatie’s kom je helaas ook tegen. Mensen die niet snappen wat een geleide en/of hulphond in opleiding nou is en dat de hond die ze zien niet een ‘gewone’ hond is en je word eruit gestuurd.


Is het niet moeilijk om de hond na een jaar weer weg te doen? Is een vraag die ik vaak krijg. En of dat moeilijk is, ja zeker. Een jaar lang heb je intensief samengewerkt, van elkaar geleerd, gespeeld, gewandeld, geknuffeld, lol en frustraties gehad. Ja het is zeker moeilijk de hond weer terug te doen maar dat weet je en de hond gaat iemand helpen en hopelijk krijgt diegene net zo’n speciale band met de hond als ik had en heb en geniet diegene van de hond.

Maar ik vind het opleiden van een geleide en/of hulphond leuk en je leert ook nog over honden en jawel over jezelf en houding maar het kan ook frustrerend zijn en moeilijk, het is niet alleen maar leuk want bedenk wel het is een pup dat opgroeit en dus nog alles moet leren.

Milou. 17-02-2008

Milou 02-05-2008