Leko, ‘onze’ bruine Labrador

Ruinerwold, 29 april 2008

Leko, ‘onze’ bruine Labrador,

Wij, Bertie en ik (Ronald) vonden het weer hoog tijd voor een pup.
Een pup met een bijzondere bestemming nl. als een maatje en hulp voor iemand , die dat nodig heeft.
Wij hadden al iets ervaring (één keer eerder) met het opvoeden van een dergelijke hond, maar vonden dat de kennis over honden nog duidelijk te kort schoot.
Tijdens een zoektocht op internet kwamen we uit bij de Martin Gaus Geleide-en hulphondenschool.
Waar kan je beter je kennis over honden vergroten dan bij deze school?

Dus gebeld en binnen de kortste keren hadden we een afspraak met Marlia voor een soort van intakegesprek. (Als school wil je toch weten waar je hondjes terechtkomen.)

We mochten aan het avontuur beginnen en op 29 februari was het zover.
Op naar Lelystad om ‘ons’ hondje Leko op te halen.
We realiseren ons dat het voor een pup een enorm stressvolle dag is, als je zomaar uit je vertrouwde omgeving bij moeder, broertjes en zusjes wordt weggehaald.

Leko: 1 Eerst even wennen aan die nieuwe luchtjes

Daar lig je dan in de armen van een vreemd ruikend en onbekend mens, die je meeneemt naar een plek waar je eigenlijk niet wil zijn.
Dat hij stress had, was goed te merken, hij verstopte zich in de okselholte om deze wereld nog even buiten te sluiten.
Dat buiten sluiten vatte hij erg letterlijk op, want binnen was het een totaal ander hondje dan buiten.
Binnen voelde hij zich na een paar dagen vrij zeker, dit in tegenstelling met alles wat er zich buiten het huis afspeelde.
De angst en terughoudendheid was zo groot dat hij even een paar dagen bij Tamara in therapie ging.
En dat het baasje een spoedcursus kreeg in wat je vooral niet en wel moet doen.
Dit was precies ons uitgangspunt nl. de kennis over hondengedrag vergroten. Maar dat we in een korte tijd zoveel aangereikt zouden krijgen, hadden we vooraf niet kunnen bedenken
Het was echt even heftig maar erg goed, omdat je zo’n klein mormel een onbevangen start van zijn leven gunt.

Maar in de loop van een week begon hij zich te herstellen en leek het alsof hij een assertiviteitscursus had gehad.

Leko: 2 Dat lucht op, die frisse wind door je haren.

Gelukkig dat hij het zo snel oppakte en hij zich als een vrije, onbevangen en vooral niet angstige pup ontwikkelde.

Het is leuk om weer een hondje in huis te hebben, want ondanks de nodige aandacht die hij vraagt, geeft het weer veel gezelligheid en plezier.

De trainingen van Saskia op maandag en vrijdagochtend met de andere honden en hun baasjes zijn gezellig en leerzaam. Vooral ook omdat te zien is, dat hij er van geniet.
En van de andere baasjes krijg je ook nuttige tips.

Wat ook erg prettig is dat Marloes haar dierenartspraktijk op het trainingscentrum heeft en je er makkelijk binnen loopt voor advies als je iets even niet vertrouwt.

Leko: 3 Hé, waar blijven jullie nou, wel blijven volgen hè.

Wij hebben hem nu zo’n twee maanden in huis en hij begint ons al aardig te testen.
Af en toe lijkt het erop dat hij ons aan het trainen is. Maar in het algemeen is dat omgekeerd.
Hij heeft in deze periode al veel nieuwe ervaringen opgedaan:
met de bus reizen, op het schoolplein tussen de kinderen lopen, bij een spreekbeurt van twee buurtkinderen in de klas rondlopen, de markt, de supermarkt, het station, het perron enz.
Als gastgezin weet je van het belang van dit soort activiteiten.
Het is vooral de kunst om van zo’n pup te genieten ook al doet hij
wel eens, af en toe, regelmatig, op momenten dat het niet zo uitkomt, dingen die minder passen bij het gedrag van een geleide- / hulphond.
Maar ja, je bent jong en je wilt wat.

Wij hopen dat we kunnen bijdragen aan een goed leven voor deze kanjer en dat hij goed door alle testen komt, zodat hij iemand erg gelukkig kan gaan maken.

Bertie en Ronald Waagemans

Leko: 4 Statiefoto tijdens een training.